انتساب مسئولیت، عاملیت انسانی، کنترل معنادار و نقش سامانههای هوشمند در زنجیرۀ کنش.
18 محتوای مرتبطBramantyo Ibrahim Supriyatno، Clara Bersch، Iyad Rahwan، و همکاران
ENاین پژوهش منتشرشده در Nature با ۱۳ آزمایش بررسی میکند که واگذاری کار به هوش مصنوعی چگونه میتواند زمینۀ تقلب را تغییر دهد. نتایج نشان میدهد نوع طراحی…
جلال پیکانی
FAاین مقاله با نقد سوءفهمهای رایج دربارۀ اخلاق و هوش مصنوعی، ماهیت این حوزۀ میانرشتهای را روشن میکند و مسائل آن را به دو دستۀ نظری و کاربردی…
مهسا خلعت آباد، یوسف خجیر
FAاین پژوهش با تحلیل مضمون ۱۷ مصاحبۀ تخصصی، معیارهای اخلاق حرفهای کاربرد هوش مصنوعی در رسانههای ایران را استخراج میکند؛ از شفافیت، عدالت و حریم خصوصی تا پاسخگویی،…
فاطمه راعی، محمدباقر کاظمی، محمدرضا قائمی، و همکاران
ENاین مقالۀ مروری نشان میدهد رویکردهای قاعدهمحور و دادهمحور هر دو در بازنمایی تکثر ارزشهای اخلاقی محدودیت دارند. نویسندگان «اخلاق انتخاب اجتماعی» را بهعنوان سازوکاری برای مشارکت ذینفعان…
Josh Cowls، Luciano Floridi
ENاین مقاله برای کاهش پراکندگی در فهرستهای اصول اخلاقی، یک چارچوب یکپارچه بر پایۀ پنج اصل پیشنهاد میکند.
Anna Jobin، Effy Vayena، Marcello Ienca
ENتحلیل تطبیقی دستورالعملهای اخلاق هوش مصنوعی نشان میدهد بر سر شماری از اصول کلیدی همگرایی وجود دارد، اما در تفسیر و اجرای عملی آنها اختلافهای مهمی باقی است.
مجموعهای دانشگاهی از مباحث فلسفی و اخلاقی درباره هوش مصنوعی، از عاملیت و ارزشها تا سیاستگذاری و پیامدهای اجتماعی.
نویسنده: رضا جعفری
پژوهشهای اخلاق هوش مصنوعی در ایران برای رشد علمی به دو مسیر همزمان نیاز دارند: شناخت عمیق ادبیات و دستاوردهای بینالمللی، و مواجهۀ مستقل با مسائل این حوزه…
نظارت انسانی سازوکاری برای حفظ امکان پایش، ارزیابی و مداخلۀ انسان در عملکرد سامانههای هوش مصنوعی است. نظارت مؤثر مستلزم آن است که ناظر از اطلاعات، صلاحیت و…
وجود سازوکارهایی که بر اساس آنها کنشگران باید تصمیمها و پیامدهای مرتبط با سامانه هوش مصنوعی را توضیح دهند، بررسیپذیر کنند و در صورت لزوم پاسخگو باشند.
توانایی انسان برای فهم موقعیت، شکلدادن به قصد، انتخاب و اعمال کنترل معنادار بر کنش خود.